Stowarzyszenie powołano w celu udzielenia wszelkiej możliwej pomocy osobom niepełnosprawnym po kryzysach psychicznych oraz dla przełamania barier społecznych względem osób z zaburzeniami psychicznymi. Głównym celem Stowarzyszenia jest zapewnienie pracy osobom niepełnosprawnym z zaburzeniami psychicznymi pracy w przedsiębiorstwie społecznym. Hasło przewodnie Stowarzyszenia to „Rehabilitacja poprzez pracę”.
Pozostałe cele stowarzyszenia to:
Działalność społeczna, zawodowa, zdrowotna, kulturalno – oświatowa, rekreacyjna, ochrona zdrowia psychicznego, pomoc prawna, pomoc socjalna, pomoc edukacyjna, rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych z zaburzeniami psychicznymi.
Nasze Stowarzyszenie jest ograniczone skromnymi możliwościami organizacyjnymi i finansowymi ze względu na krótki okres działalności. 

  1. Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych
  2. Pomagając osobom niepełnosprawnym z kryzysami psychicznymi pomagamy rozwiązać pewne problemy społeczne
  3. „Poznański Program Integracji i Aktywizacji Zawodowej Osób z Niepełnosprawnością” na lata 2016-2020. 

Uzasadniając pomysł organizacji tych spotkań informujemy, że stowarzyszenie „Wszyscy Ludzie Dobrej Woli” powstało dla udzielenia wszelkiej możliwej pomocy, w tym również zapewnienia pracy osobom niepełnosprawnym z kryzysami psychicznymi. Przy stowarzyszeniu powstała Grupa Inicjatywna na rzecz powstania spółdzielni socjalnej osób niepełnosprawnych z kryzysami psychicznymi. Stowarzyszenie działa od niedawna, dlatego możliwości organizacyjno-finansowe są niewystarczające dla pełnego zabezpieczenia przedmiotowej spółdzielni. Dlatego Stowarzyszenie „Wszyscy Ludzie Dobrej Woli” zwraca się do wyżej wymienionych Urzędów Państwowych, Fundacji i Stowarzyszeń z apelem o utworzenie wspólnej grupy wspierająco-partnerskiej na rzecz omawianej sprawy. Prosimy o pilny kontakt. Od wszystkich tych podmiotów otrzymaliśmy pozytywną odpowiedź na udział w spotkaniu. Obecnie jesteśmy dobrze przygotowani. Chcemy założyć spółdzielnię socjalną przez dwie osoby prawne. Mamy dobry pomysł na działalność spółdzielni. Do założenia takiej spółdzielni potrzebna jest tylko druga osoba prawna.

W przypadku osób chorych psychicznie jednym z najważniejszych kierunków działań jest zapobieganie nawrotom choroby. Olbrzymie znaczenie terapeutyczne odgrywa tu praca i aktywność zawodowa. Jest to także jeden z celów oddziaływań rehabilitacyjnych w przypadku tej grupy osób. Dla wielu osób po przebytym leczeniu szpitalnym, istotne jest, aby móc wrócić do konkretnej aktywności, takiej jak np. praca zawodowa. Możliwość posiadania i wykonywania pracy zawodowej daje poczucie bycia potrzebnym, wartościowym, podnosi ogólną satysfakcje życiową. Ponadto praca zawodowa jest okazją do samorealizacji, chroni przed pustką, znudzeniem i biernością. Przeciwdziała poczuciu bezradności i sprzyja rozwojowi osobowości. Jest także okazją do nawiązywania i podtrzymywania kontaktów społecznych. Osoby chore, które są w trakcie ''zdrowienia'', a zaliczają się do grona osób bezrobotnych, tracą możliwość nadążania za przemianami społeczno – ekonomicznymi, tracą okazję do podejmowania różnych decyzji życiowych i są pozbawione możliwości motywowania siebie do rozwoju osobistego i pracy nad sobą. Najważniejsze potrzeby osób, które spotkał w ich życiu kryzys psychiczny, związane z powrotem do środowiska to:

  • skuteczne zapobieganie nawrotom choroby i dbanie o własne zdrowie
  • nawiązywanie i utrzymywanie właściwych kontaktów z ludźmi
  • podejmowanie i wykonywanie pracy zawodowej
  • rozwijanie własnych zainteresowań
  • czas na odpoczynek i rozrywkę
  • uzyskanie wsparcia społecznego, akceptacji, zrozumienia i empatii ze strony społeczeństwa

Osoby z niepełnosprawnością psychiczną po poprawie ich stanu zdrowia pragną powrotu do pracy, mają także bardzo nasiloną potrzebę bycia pożytecznym dla środowiska, chcą rozwijać swoje kwalifikacje zawodowe, a poprze te działania uzyskiwać wiarę w siebie i utrzymywać dobry stan zdrowia psychicznego. Takie osoby posiadają wiele własnych możliwości. Należy podjąć wszelkie możliwe działania które wyzwolą takie możliwości jak: gotowość do pracy nad sobą, kreatywność, refleksyjność, wrażliwość, życzliwość wobec innych, wysoka motywacja do działania, a także pragnienie współdziałania ze zdrowym społeczeństwem.

Trzeba pamiętać również o tym, że choroba psychiczna i leczenie szpitalne mogą powodować pewne trudności, których doświadcza pacjent. Może to być między innymi: zmniejszenie możliwości adaptacyjnych w stosunku do nowych sytuacji, wolniejsze tempo pracy, obniżone poczucie pewności siebie i mniejsza odporność na stres. Osoby takie silniej odczuwają obawy przed odrzuceniem ze strony społeczeństwa, mogą wykazywać zmniejszoną zręczność manualną oraz obniżoną zdolność koncentracji uwagi. Wymienione utrudnienia mogą negatywnie oddziaływać na funkcjonowanie osoby w środowisku pracy, jednak są możliwe do opanowania. Ważne jest zapewnienie właściwej opieki medycznej, psychologicznej i rehabilitacyjnej, stworzenie odpowiedniego środowiska pracy i odpowiednich warunków, co jest możliwe tylko w przedsiębiorstwie społecznym. W procesie zatrudniania osoby z chorobą psychiczną ważne jest, aby pracodawca nie podejmował na własną rękę działań terapeutycznych, natomiast miał nawiązaną dobrą współpracę ze specjalistami, terapeutami zajmującymi się osobami z zaburzeniami psychicznymi. Jet to możliwe do zrealizowania tylko w przedsiębiorstwie społecznym. Niestety, możliwości podejmowania pracy przez osoby chore psychicznie są raczej ograniczone. Jedną z ważniejszych przyczyn tego stanu rzeczy jest niechęć potencjalnych pracodawców wobec zatrudniania osób po kryzysach psychicznych. Pracodawcy mają obawy, że u osób tych wystąpią nawroty choroby które uniemożliwią im wykonywanie pracy. I rzeczywiście często tak się zdarza. Wykonywanie pracy wiąże się ze stresem. Osoby chore psychicznie zatrudnione na wolnym rynku pracy trudno się adoptują w nowym nieznanym środowisku, i nie zawsze są w nim akceptowane. Jeżeli do tego osoba psychicznie chora nie ma w zakładzie pracy ,,przyjaznej duszy'', od której może oczekiwać wsparcia w trudnych sytuacjach zazwyczaj krótki okres zatrudnienia kończy się kryzysem, a nawet pobytem w szpitalu. Według Czabały ok. 84% osób mających rozpoznanie choroby psychicznej pozostaje niezatrudnioną, najmniej chętnie są zatrudniani i w pierwszej kolejności zwalniani. Osoby z niepełnosprawnością psychiczną nie zafunkcjonowały na wolnym rynku pracy. Na wolnym rynku pracy osoby niepełnosprawne chore psychicznie najczęściej zatrudniane są na małe eksponowanych i mało płatnych stanowiskach, a przy pierwszych kłopotach są zwalniane.

Dlatego tak ważne jest stworzenie przyjaznego środowiska w pracy, ,,grupy wsparcia'', ograniczenia stresu. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest samo zatrudnianie się takich osób w spółdzielniach socjalnych oraz przedsiębiorstwach społecznych powstających przy organizacjach obywatelskich. Praca w spółdzielni socjalnej:

- da im poczucie bycia potrzebnym wartościowym człowiekiem

- podniesie ich ogólną satysfakcję życiową

- umotywuje do rozwoju osobistego i pracy nad sobą

- da okazję do samorealizacji

- będzie przeciwdziałać poczuciu bezradności i wykluczenia

- umożliwi nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów społecznych

- ochroni przed pustką, znudzeniem i biernością.

Tym bardziej, że możliwe jest tworzenie spółdzielni i przedsiębiorstw ,,mieszanych'', w których zatrudnione byłyby osoby chore i wspierające je osoby zdrowe (np. członkowie rodzin, przyjaciele, wolontariusze). Członkowie spółdzielni stanowią dla siebie grupę wsparcia, znają specyfikę chorób psychicznych, wiedzą kiedy zbliża się kryzys i że należy podjąć działania zapobiegające. Spółdzielnia gwarantuje czasową zastępowalność osób, które mimo wszystko poddadzą się kryzysowi, ale bez utraty przez nie pracy. Po kryzysie taka osoba może bez problemu wrócić na swoje stanowisko pracy.

Nasze Stowarzyszenie jest w trakcie powoływania takiej właśnie spółdzielni socjalnej. Jednak w toku prac przygotowawczych do powołania spółdzielni stwierdziliśmy, że wiedza na temat ekonomii społecznej wśród osób po kryzysach psychicznych jest praktycznie Zerowa. I mało jest spółdzielni oraz przedsiębiorstw, w których pracują takie osoby. Na około 500 zarejestrowanych spółdzielni znaleźliśmy tylko jedną a także kilka przedsiębiorstw społecznych (głównie w formie ZAZ). Inicjatywy takie koncentrują się przede wszystkim w środowisku krakowskim. Ani same osoby po kryzysach, ani ich rodziny, ani wreszcie terapeuci nie wiedzą o takich możliwościach

W naszej ocenie sytuację tę mogłoby zmienić uruchomienie internetowego serwisu informacyjnego, skierowanego do osób po kryzysach psychicznych z całej Polski, który zawierałby kompleksową informację o ekonomii społecznej i dobrych praktykach w tej dziedzinie, w kontekście osób chorych psychicznie. Obecnie działają różne serwisy skierowane do osób po kryzysach psychicznych, ale zawierają głównie treści i fora ukierunkowane na radzenie sobie z samą chorobą rozwiązania medyczne, wymianę doświadczeń. Brak serwisu i forum, które poruszałoby temat Ekonomii Społecznej dla osób po kryzysach psychicznych. Niektóre fora poruszają temat zatrudnienia na otwartym rynku pracy, ale bardzo marginalnie. Ogólnie działa około 15 forów tematycznych związanych z chorobami psychicznymi, oraz kilka forów wielotematycznych poruszających między innymi te  tematy (m.in.:  http://www.nerwica.com/ , http://schizofrenia.evot.org/ ,  http://www.schizofrenicy.info/crns/index.php , http://www.depresja.ws/ , http://www.psychiatria.info.pl/ http://forum.gazeta.pUfonnt/d33197 schizofrenia.html

Dla zdecydowanej większości osób po kryzysach psychicznych i ich rodzin taki serwis byłby prawdziwym odkryciem, dającym nowe możliwości. Zdrowie i szczęście osób po kryzysach psychicznych, możliwość uczestnictwa w życiu społecznym są dla nich szansą powrotu do normalnego życia. Podjęcie pracy zawodowej jest jednym z przejawów procesu "zdrowienia". Możliwość wykonywania pracy, funkcjonowania w roli pracownika jest jedną z możliwych dróg terapeutycznych. Poza tym funkcjonowanie takich osób w środowisku wpływa pozytywnie na społeczeństwa. Kontakt ten uczy dialogu z drugim człowiekiem i poszanowania godności każdej osoby ludzkiej. Uczy nas, że osoba z niepełnosprawnością jest także pełnowartościową istotą ludzką, której należy się szacunek. 

Liczba chorujących na schizofrenię i inne zaburzenia psychotyczne, zarejestrowanych w poradniach zdrowia psychicznego wynosi 165,5 tys. osób (źródła: ,Rocznik Statystyczny" 2002). W tej grupie około 80%'tj. 132 400 osób, to chorujący psychicznie wykluczeni z rynku pracy i codziennej aktywności zarobkowej, u których brak pracy sprzyja pogłębianiu się istniejących zaburzeń zdrowia psychicznego i stanu ubóstwa. Szacuje się, że w Polsce około 120 000 osób chorych psychicznie (tj.75% grupy chorych leczonych w poradniach zdrowia psychicznego), powinno - zgodnie z indywidualnymi potrzebami – zostać włączonych w programy pracy i rehabilitacji społeczno-zawodowej.