Poznań dnia 03.03.2016

Stowarzyszenie „Wszyscy Ludzie Dobrej Woli”

Na poprzednim spotkaniu Komisji Dialogu Obywatelskiego został nam przedstawiony przebieg realizacji projektu WIFOONu  pt. „Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych” .
Chciałbym mocno podkreślić, że każde działanie na rzecz znalezienia miejsca pracy dla osób niepełnosprawnych jest godne uznania i poparcia, w tym również przedstawiony nam projekt. 
Według większości autorytetów krajowych i zagranicznych najlepszą formą rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych jest praca dlatego tak ważny jest to temat.
     Nawiązując  do przedstawionego projektu spróbuję ten temat rozwinąć pod względem układów między pracodawcą, a pracownikiem niepełnosprawnym.
    Aby dokładnie przeanalizować efektywność przedstawionego projektu warto by znać następujące dane:
    ilu beneficjentów zostało przeszkolonych w ramach projektu
    ilu z tych beneficjentów znalazło pracę
    ilu z tych beneficjentów obecnie jest zatrudnionych
Warto by również znać dla każdego beneficjenta osobno następujące dane :
    nazwa przedsiębiorstwa, w którym był zatrudniony
    wykształcenie beneficjenta
    stanowisko pracy
    stopień niepełnosprawności
    długość zatrudnienia
W ramach dyskusji nad przedmiotowym projektem głos zabrała jedna osoba niepełnosprawna. Z organizacji będącej członkiem KDO. Wypowiedź była bardzo dosadna i trafna.  Cytuję charakter wypowiedzi: „Pracodawcy chcieliby, aby beneficjentem była osoba ze znacznym stopniem niepełnosprawności, zdrowa, wydajna i nie miała absencji chorobowych”. Osoba ta również zakwestionowała ilość szkoleń, które powtarzają się w każdym nowym projekcie. 
Z moich rozmów z niepełnosprawnymi członkami stowarzyszenia „Wszyscy Ludzie Dobrej Woli” potwierdza się ta sama opinia zarówno na temat pracodawców, jak i ilości szkoleń.
Można więc stwierdzić, że opinia o pracodawcach na wolnym rynku pracy, oraz powtarzających się szkoleniach jest opinią najbardziej zainteresowanych, czyli większości środowiska osób niepełnosprawnych.
W tym miejscu chciałbym przedstawić kilka przykładów niewłaściwych zachowań pracodawców względem osób niepełnosprawnych po zaburzeniach psychicznych: 
                    Przykład pierwszy:
W ramach projektu realizowanego przez stowarzyszenie „EkoSalus” dwie osoby niepełnosprawne po zaburzeniach psychicznych zostały zatrudnione w hurtowni gospodarstwa domowego . Zajmowały się sprzedażą internetową towarów AGD i elektroniki. Zarówno praca w przyjaznym środowisku, jak i rodzaj pracy bardzo odpowiadały beneficjentom. Po okresie 2 lat z przyczyn obiektywnych stan zdrowia tych osób uległ na tyle pogorszeniu, że musiały zostać hospitalizowane. Po powrocie do pracy zostały zwolnione.

                    Przykład drugi: 
Przedsiębiorstwo  zatrudniło osobę niepełnosprawną po kryzysach psychicznych w podpoznańskim markecie na stanowisku „pracownik przymierzalni”
Po przepracowaniu około 2 lat na skutek różnych niesprzyjających okoliczności osoba ta podjęła  próbę samobójczą, a po odratowaniu musiała przejść hospitalizację w szpitalu psychiatrycznym. Wątpię, aby tą osobę udało się ponownie namówić do zatrudnienia na wolnym rynku pracy.

                    Przykład trzeci:
Przedsiębiorstwo i miejsce pracy jak poprzednio. Osoba zatrudniona na stanowisku kasjerka. W wyniku pogorszenia stanu zdrowia była hospitalizowana. Po wyjściu ze szpitala wróciła do pracy nie biorąc zwolnienia lekarskiego w obawie przed zwolnieniem, ponieważ ta praca to jedyne źródło  jej dochodów. 

Powyższe przykłady nie są na pewno standardowe, ale jednak nie powinny mieć miejsca. 
    Wobec powyższych przykładów wydaje się, że najlepszym miejscem zatrudnienia dla osób niepełnosprawnych po zaburzeniach psychicznych byłaby spółdzielnia socjalna.
     Stowarzyszenie „Wszyscy Ludzie Dobrej Woli” jest zainteresowane powołaniem spółdzielni socjalnej, która by zatrudniała osoby niepełnosprawne po zaburzeniach psychicznych. Zdajemy sobie jednak sprawę, jak trudny jest to temat ze względu na specyfikę niepełnosprawności tych osób. 
    W ramach Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej” i projektu „Wielkopolskie Centrum Ekonomii Solidarnej” realizowanego przez Urząd Marszałkowski, Wielkopolską radę koordynacyjną” oraz „Fundację Pomocy Wzajemnej Barka” jest możliwość powołania takiej właśnie spółdzielni. 
    Pomijając jednak problemy administracyjno – organizacyjne związane z rejestracją spółdzielni napotkamy problemy z pozyskaniem odpowiedniego lokalu, jak również z zabezpieczeniem dotacji na działalność spółdzielni. 
    Proponujemy aby spółdzielnie socjalne powołane w celu zatrudnienia osób niepełnosprawnych otrzymywały odpowiedni lokal na warunkach preferencyjnych.
Proponujemy również, aby dla spółdzielni zatrudniających osoby niepełnosprawne zabezpieczenie dotacji preferencyjnie polegało na zastawie na rzeczach zakupionych ze środków z dotacji. 
    To jednak nie wszystko, aby spółdzielnia socjalna zatrudniająca osoby niepełnosprawne po kryzysach psychicznych mogła sprawnie prowadzić działalność gospodarczą musi otrzymywać wsparcie zewnętrzne. Samo wsparcie stowarzyszenia nie wystarczy. 
    Urząd Miasta Poznania realizuje projekt: 
„Poznański Program integracji i aktywizacji zawodowej osób z niepełnosprawnościami na lata 2016-2020
    W jednym z punktów programu zapisano: Zadania do realizacji:
    wspieranie tworzenia i rozwoju spółdzielni socjalnych dla osób z niepełnosprawnością
    Nie napisano  tylko na czym to wspieranie miałoby polegać. 
    
My jesteśmy zainteresowaniem takiej spółdzielni, jednak nie wszystko zależy od nas.

Stowarzyszenie "Wszyscy Ludzie Dobrej Woli" serdecznie zaprasza wszystkich chętnych z Poznania i okolic do członkowstwa w Stowarzyszeniu.